Պատմություն։ Նախագիծ 2

Հայկական մշակույթը 19-20-րդ դարի սկզբին

Կրթական համակարգը

19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի կրթությունը ճակատագրի բերումով 2 հատվածի բաժանված Հայաստանում հայ ժողովուրդն ստիպված իր մշակույթը զարգացրել է հասարակաքաղաքական տարբեր պայմաններում։ Արևելյան Հայաստանի միացումը Ռուսաստանին հնարավորություններ է տվել, որ հայկական մշակույթն ավելի սերտորեն առնչվի ռուսների հետ։ Արևմտահայ հատվածն ավելի շատ կրել է եվրոպական, հատկապես՝ ֆրանսական մշակույթի ազդեցությունը։ Հայ ժողովրդի մի խոշոր հատված, ապրելով աշխարհի տարբեր երկրներում և կրելով նրանց մշակութների ազդեցությունները, ստեղծել է մշակութային մնայուն արժեքներ։ 19-րդ դարասկզբի հայ առաջավոր կրթօջախներից էին Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը Աստրախանի Աղաբաբյան (1810, 20-րդ դարի սկզբին վերածվել է գիմնազիայի, 1918 թվականին՝ հայկական աշխարհիկ դպրոցի) և Թիֆլիսի Ներսիսյան (1824- 1925) դպրոցները, Վենետիկի Մուրատ- Ռափայելյան և Ձմյուռնիայի Մեսրոպյան վարժարանները։ Արևելահայ կրթական գործում կարևոր էր Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի դերը։ Նրա շրջանավարտները մեծապես նպաստել են հայ գրականության, հրապարակախոսության, թատրոնի, գեղանկարչության, երաժշտության զարգացմանը։
 1838 թվականի մարտին ցարական կառավարության հաստատած «Հայ լուսավորչական հավատի հոգևոր գործերի կառավարման կանոնադրությունը» («Պոլոժենիե») իրավունք է տվել Էջմիածնում հիմնելու հոգևոր ճեմարան, հայկական եկեղեցական 6 թեմերի (Արարատյան , Ղարաբաղի, Շամախու (Շիրվանի), Վրաստանի, Աստրախանի, Նոր Նախիջևան-Բեսարաբիայի) կենտրոններում բացել մեկական հոգևոր սեմինարիա կամ թեմական դպրոց, իսկ եկեղեցիներին կից՝ ծխական դպրոցներ և ազգային ինքնուրույն դեմք ունեցող կրթատուն են դարձել Երևանի գավառական և թեմական դպրոցները։ Այդ ժամանակաշրջանում Արևելյան Հայաստանում գործել են տարբեր տիպերի ավելի քան 160 դպրոցներ (3890 աշակերտ, 194 ուսուցիչ)։
  1860-ական թվականին կրթությունը նկատելի առաջընթաց է ապրել, դպրոցներից հեռացվել են թերուս վարժապետներն ու տիրացուները, ստեղծվել են մշակութալուսավորական, հրատարակչական, թարգմանչական, գրավաճառային, գրադարանային, գրաճանաչության տարածման և այլ ընկերություններ։ Դպրոցների կառավարումը հանձնվել է ընտրովի հոգաբարձություններին։ Կրթության հիմն, կենտրոն է դարձել եկեղեցածխական դպրոցը՝ 2-3 տարի ուսման տևողությամբ, դասավանդվել են հայերեն և ռուսերեն, վայելչագրություն, թվաբանություն, երգեցողություն, կրոն և այլն։
  1870-ական թվականներին բացվել են հոգևոր կամ վիճակային դպրոցներ, որտեղ ուսուցումը 6-8 տարի էր։ Դասավանդվել են Հայաստանի, Ռուսաստանի և ընդհանուր պատմություն, աշխարհագրություն, բնագիտություն, գծագրություն, հանրահաշիվ, ֆիզիկա, մարդակազմություն, երկրաչափություն և այլն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև աղջիկների կրթությանը։ Օրիորդաց նշանավոր կրթօջախներից էին Մարիամ-Ղուկասյան (Շուշի), Հռիփսիմյան, Գայանյան (երկուսն էլ՝ Երևան), Մարիամյան-Հովնանյան, Գայանյան (երկուսն էլ՝ Թիֆլիս), Եղիսաբեթյան (Ախալցխա), Արղությաև (Ալեքսանդրապոլ)։
  1885 թվականին ցարական իշխանությունը ուզեցել է փակել հայկական դպրոցները, որը լրջորեն սպառնացել է ազգային կրթության հետագա զարգացմանը, բայց մեկ տարի անց թույլ է տվել վերաբացել հայկական դպրոցները՝ սահմանափակելով տարրական ուսուցմամբ։
  Հայկական բարեգործ, ընկերություններն ընդլայնել են կրթությանը հատկացրած իրենց օգնությունը, նոր դպրոցներ են բացել, տրամադրել նյութական միջոցներ։ 1890-ական թվականներին խստացվել են ցարական օրենքները, իսկ 1895-1896 թվականին հայկական դպրոցները կրկին փակվել են,իսկ առաջադեմ մտավորականներին կալանավորել են կամ աքսորել։ 1905 թվականին, վախենալով հակամիապետական տրամադրությունների սրվելուց, ցարը հայկական դպրոցների վերստացման հրամանագիր է ստորագրել։

Պատմագիտություն

  Մեծ աճ ունեցան հայագիտությունն ու պատմագրությունը: Հայագիտական եւ պատմագիտական արժեքավոր աշխատություններ հրատարակեցին Մաղաքիա Օրմանյանը, Քերովբե Պատկանյանը, Ալեքսանդր Երիցյանը, Մկրտիչ Էմինը, Լեոն, Ղեւոնդ Ալիշանը, Նիկողայոս Ադոնցը:
  Մ. Օրմանյանի հրատարակած բազմաթիվ աշխատություններից են «Հայոց եկեղեցին», եռահատոր «Ազգապատումը»: Նա գտնում էր, որ հայոց եկեղեցին ազգային բնույթ ունի, եւ որ հայ եկեղեցու եւ ազգի պատմությունը կազմում են միասնություն: Լեոն հրատարակեց մեծաթիվ արժեքավոր ուսումնասիրություններ: Ն. Ադոնցի «Հայաստանը Հուստինիանոսի դարաշրջանում» մեծարժեք աշխատությունը համակողմանիորեն ներկայացնում է միջնադարյան Հայաստանը:
 Մխիթարյան միաբանության անդամ Ղեւոնդ Ալիշանի գրչին են պատկանում Հայաստանի պատմությանը, հուշարձաններին ու պատմական աշխարհագրությանը նվիրված 45 հատոր մեծարժեք աշխատություններ:


Արվեստ և ճարտարապետոթյուն

Երաժշտությունը եւս զարգացում էր ապրում: Երաժշտական արվեստի հսկաներից էր Կոմիտասը, որը հավաքեց եւ մշակեց շուրջ 3000 երգ: Տիգրան Չուխաջյանը գրեց առաջին հայկական օպերան` «Արշակ Բ»: Ալեքսանդր Սպենդիարյանը հիմնադրեց սիմֆոնիկ երաժշտությունը` գրելով «Ալմաստ օպերան: Հովհ. Թումանյանի «Անուշ» պոեմի հիման վրա Արմեն Տիգրանյանը գրեց համանուն օպերան, որը բեմադրվեց Ալեքսանդրապոլում 1912թ.: Զարգանում էր նաեւ աշուղական երգարվեստը, որի փայլուն ներկայացուցիչներից էին Ջիվանին եւ Շերամը:
 Առաջին պրոֆեսիոնալ թատրոնը հիմնվում է Կ.Պոլսում, 1846թ.: Այն հիմնականում ունեցել է կրկեսային բնույթ, բայց ներկայացրել է նաեւ պատմական դրամաներ ու մելոդրամներ: 1847թ. Կ.Պոլսի Բերա թաղամասում կառուցվել է թատրոնի մշտական շենք կրկեսային եւ դրամատիկական ներկայացումների համար: 1851թ. Թիֆլիսում ստեղծվեց Թամամշյանի թատրոնը: 1863թ. Կ.Պոլսում Հակոբ Վարդովյանի ստեղծած թատրոնում ներկայացումներ էին տրվում հայերենով եւ թուրքերենով: Թատերարվեստի զարգացման գործում խոշոր ավանդ ներդրեցին դերասաններ Պետրոս Ադամյանը, Գեւորգ Չմշկյանը, Սիրանույշը, Հովհաննես Աբելյանը եւ ուրիշներ:

 19-րդ դարի նշանավոր նկարիչներից էին Հակոբ եւ Աղաթոն Հովնաթանյանները: Ճանաչված նկարիչ էր Ստեփան Ներսիսյանը, որի վրձնին են պատկանում բազմաթիվ հայ նշանավոր գործիչների դիմանկարներ: Համաշխարհային ճանաչում ունեցող ծովանկարիչ էր Հովհաննես Այվազովսկին, որը բազմաթիվ կտավներ է կերտել նաեւ հայկական թեմաներով: 20-րդ դարասկզբի հայ կերպարվեստի նշանավոր ներկայացուցիչներն էին Վարդգես Սուրենյանցը, Գեւորգ Բաշինջաղյանը, Փանոս Թերլեմեզյանը, Մարտիրոս Սարյանը եւ ուրիշներ:
  20-րդ դարի սկզբի ճարտարապետության հայտնի դեմքերից էին Ալեքսանդր Թամանյանը, Թորոս Թորամանյանը, Հովհաննես Քաջազնունին եւ ուրիշներ:
  Բնագիտության ասպարեզի խոշոր գիտնականներից էր ֆիզիկոս Հովհաննես Ադամյանը, որը հանդիսացավ գունավոր հեռուստատեսության հիմնադիրը:
 Հայ մշակույթին ծանր, շատ կողմերով անդառնալի հարված հասցրեց 1915-1916թթ. Հայոց ցեղասպանությունը, որի ընթացքում ոչնչացվեց արեւմտահայ մտավորականությունը, Արեւմտյան Հայաստանի տարածքում գտնվող հազարավոր պատմա-մշակութային հուշարձաններ եւ տասնյակ հազարավոր հնագույն ձեռագրեր:

Աղբյուրներ`
http://hogwarts-ddnt.blogspot.am/2015/02/19-20.html
https://hy.wikipedia.org/wiki/19-րդ_դարի_հայկական_մշակույթ
https://abroyanvahe.wordpres.com/201503/28/հայկականմշակույթը-19-20-րդ-դարերում/
https://hy.wikipedia.org/wiki/Նոր_շրջանի_հայկական_դպրոց

Գրականություն: Ձմռան խնդիրները

Ձմրան խնդիրները

Ձմեռը իր գեղեցկությամբ, իր հետ բերում է նաև շատ հոգսեր, որոնք մեզ համար դարձել են անբաժանելի ուղեկիցներ` գազի վարձ, վառելիքի հայթայթման խնդիր, էլեկտրաէներգիայի ծախսերի կրկնապատկում և այդպես շարունակ...
Օրինակ` Մեղրու տարածաշրջանի Տաշտուն գյուղը 2000 մ բարձրության վրա է գտնվում: Բնակիչներն ասում են, որ տարվա 6-7 ամիսն այստեղ ձմեռ է, փայտի հոգսը շատ դժվար է լուծվում գյուղում, անցած տարի թափուկների տրամադրումը շատ ուշացավ, ձյունն արդեն նստել էր, իսկ գյուղացիները ստիպված էին ձյան տակից մեծ դժվարությամբ դուրս բերել իրենց հասանելիք փայտը, իսկ որոշ ընտանիքներ էլ նույնիսկ անկողիններից դուրս չէին գալիս: Բնակիչների պատմելով` այլ տեղերից փայտ ձեռք բերելիս բավականին թանկ է արժենում իրենց գրպաններին:
Էլ չասեմ, որ որքան էլ փոխվել են մեր ավանդույթներն ու մոտեցումները կապված ամանորյա տոների հետ, միևնույն է, չգրված օրենքով յուրաքանչյուրիս պարտքն է տոները դիմավորել, հաճախ <<մեջտեղից կիսվելով>>, բայց առատ սեղաններով և հիմնականում հանուն այն բանի, որ երեխաները իրենց նեղված չզգան։

Էկոլոգիա։ Նախագիծ

Էկոհամակարգերի հիմնախնդիրը

1.Ձեր կարծիքով որոնք են էկոհամակարգերի կարևորագույն  հատկանիշները: Ինչու՞

  Կենդանի օրգանիզմների ամեն մի համակեցություն ունի իր հատուկ բնակեցման միջավայրը, որի հետ կազմում է մի ամբողջություն: Այդ ամբողջությունը կոչվում է Էկոհամակարգ։

Էկոհամակարգի գլխավոր հատկանիշներն են ինքնակարգավորումը, ինքնավերականգնումը, ամբողջականությունը, կայունությունը,որը շատ կարևոր է բնօգտագործման տեսակետից ու բնապահպանության հարցերի լուծման ժամանակ: 

Էկոհամակարգում ամեն մի բուսատեսակ ու կենդանատեսակ ունի իր որոշակի դերը և մյուս բուսատեսակների ու կենդանատեսակների, ինչպես և բնակատեղի հետ գտնվում է կայուն և օրինաչափ կապերի մեջ: Այս կապերի շնորհիվ է, որ պահպանվում է կենսոլորտի և ավելի փոքր էկոհամակարգերի գոյությունը, դրանց էկոլոգիական հավասարակշռությունը, և պահպանվում է կյանքը մեր մոլորակի վրա:

Գիտնականները կենդանի օրգանիզմները բաժանվում են 3 խոշոր խմբի` պրո­դուցենտ­ների, կոնսումենտների և ռեդուցենտների: Պրոդուցենտ­կոնսումենտ­ռեդուցենտ շղթայի միջոցով տեղի է ունենում նյութի ու էներգիայի կենսաբանական շրջապտույտը կենսոլորտում և մյուս բոլոր ավելի փոքր չափերի ու մակարդակների էկոհամակարգերում:

  Միանշանակ ամենակարևոր հատկնիշներն են նաև հավասարակշռությունը բուսական և կենդանական աշխարի միջև , մարդու ազդեցությունը դրա վրա՝ դրանից բխում է նաև  նյութերի բաղադրությունը տվյալ էկոհամակարգում, քանի որ ի սկզբանե այն իդեալական է։ 

2.Ինչպիսի էկոհամակրգեր են ձեզ շրջապատում, ինչ առանձնահատկություն ունենք նրանք:

 Էկոհամակարգերը լինում են երկու տեսակ՝ բնական և արհեստական: Մեզ շրջապատող արհեստական էկոհամակարգի օրինակ է՝ ագրոէկոհամակարգը: Ագրոէկոհամակարգերը ստեղծվել են մարդու միջամտությամբ, որպեսզի ստացվի գյուղատնտեսական արտադրանք: Ագրոէկոհամակարգ է օրինակ՝ բանջարանոցները, արոտավայրերը, այգիները և այլն: Սակայն նրա կարևոր հատկանիշներից մեկն այն է, որ այն չի ինքնավերականգնվում: 

Մեզ շրջապատող բնական էկոհամակարգի օրինակ է անտառը: Սակայն ի տարբերություն ագրոէկոհամակարգի, եթե չլինի մարդու միջամտությունը՝ այն կվերականգնվի: Բնական էկոհամակարգ է գետը: Նրա կենդանի բաղադրիչներն են ջրային կենդանիները, բույսերը: Նյութերի շրջապտույտի հետևանքով գետը ինքնավերականգնվում է, եթե իհարկե չլինի մարդու միջամտությունը:Քանի որ մարդու միջամտութնամբ խախտվում է ողջ էկոհամակարգը ու ինքնակարգավորման ու ինքնամաքրման հատկանիշներն էլ չեն հասցնում մարդու տեմպին։

 Երևանի միջով անցնում է Հրազդանը իր Գետառ վտակով՝ ստեղծելով ուրույն էկոհամակագ իր ջրաջերմային ռեժիմով և կենսացենոզով: Հրազդանը մեղմում է Երևանյան տապը: Հրազդանի կիրճի էկոլոգիական վիճակը մտահոգող է: Գետառը հոսում է Երևանի կենտրոնական թաղամասերով,բայց հարց է առաջանում՝ դա գե՞տ է։ Դիտեք մեր տեսանյութը։ http://youtu.be/fiq1MUZFYUs 

Այս ամենը պայմանավորված է ոչ միայն բնակչության հիմնական մասի սոցիալ-տնտեսական ծանր վիճակով, այլև` էկոլոգիական հիմնահարցերի, օրենքների անտեսմամբ ու շրջանցմամբ, ինչպես նաև պետության և համայնքային իշխանությունների կողմից հսկողության բացակայությամբ: Երևանյան հատվածում Հրազդան գետի աղտոտումը դրա կենդանական ու բուսական աշխարհի գոյությանը սպառնալուց բացի, սննդի համար ոչ պիտանի կամ մարդկանց առողջության համար վտանգավոր է դարձնում այդ գետում դեռ մնացած ձկները, որոնք որսում և օգտագործում են սիրողական ձկնորսությամբ զբաղվողները:

3.Ինչպես է ազդում մարդը Ձեզ շրջապատող էկոհամակարգերի կենսագործունեություն վրա:

  Մարդիկ օր օրի ավելի ու ավելի են փչացնում այն ինչ իրենց տրված է: Նրանք աղտոտում են իրենց շրջակա միջավայրը, որս են կատարում (ըստ այդմ էլ ոչնչացնում շատ կենդանատեսակներ), իրականացնում են անտառահատումներ, իսկ հետո էլ բողոքում են մի շարք հիվանդությունների առաջացումից՝ չհասկանալով, որ բնության մաքրությունն ուղիղ համեմատական է իրենց առողջությանը: Ինչպես նշեցի բնական էկոհամակարգի օրինակ է լիճը: Լճում բնակվող բույսերն ու կենդանիները ինքնավերականգնվում են բնականոն ձևով, բայց երբ կատարվում է մարդու միջամտությունը՝ տեղի չի ունենում նյութերի և էներգիայի լրիվ շրջապտույտ, խախտվում է սննդային շղթան, որն էլ իր հերթին բերում է լճում ձկնատեսակների ոչնչացմանը: Նման վառ օրինակ ՝ Սևանա լիճը: Մարդիկ մի քանի տարի առաջ կատարելով ահռելի քանակություններով որս ոչնչացրին լճի ձկնատեսակների համարյա ամբողջ պաշարը, իսկ լճի “հիվանդ” վիճակը բերեց նրան, որ այսօր լճում որս կատարելն արգելվում է:

  Մարդիկ շատ հաճախ խախտում են էկոհամակարգերի բնականոն գործունեությունը նաև առանց գիտակցելու: Այդ “մարդկանց” մեջ մտնում ենք նաև մենք, և եթե մեզնից յուրաքանչյուրը գտնվի մի փոքր բարեխիղճ, ապա աշխարհը կանգնած չի լինի այսպիսի լուրջ էկոլոգիական խնդիրների առջև: Այս ամենը հասարակության ոչ էկոկիրթ լինելու հետևանքն է: Եվ այս բազում գործողությունների արդյունքում էլ մարդիկ էականորեն փոխում են էկոհամակարգերի կառուցվածքը:

4. Ինչ տեղի կունենա էկոհամակարգերի հետ, եթե պակասի Էներգիայի, ֆոսֆորի, ածխածնի ու ազոտի հոսքը (յուրաքանչյուր տարբերակը ներկայացնել առաձին): 

 Եթե էկոհամակարգից պակասի էներգիայի հոսքը կվնասվի սննդային շղթան, բույսերը, կենդանիները և այլ օրգանիզմներ ստիպված կլինեն օգտագործել ամբողջ էնեգրան սեփական գոյատեվման համար և սննդային շղթայի միջոցով էներգիան չի փոխանցվի մի տրոֆիկ մակարդակից մյուսին:

Վերջում ուզում եմ ավելացնել,որ էկոհամակարգի մի բաղադրիչը կախված է մյուսից և բավական է բաղադրիչնեից մեկը խախտվի,խախտվում է ողջ համակարգը դոմինոյի սկզբունքով։

Աղբյուրներ`

https://hy.wikipedia.org/wiki/Էկոհամակարգ

http://www.slideshare.net/EcomanMSKH/ss-7872608

Նախագիծ4: Անգլերեն

Interesting Stories

Hungry Wolf

This is a short story about Hungry Wolf. Once, a wolf was very hungry. It looked for food here and there. But it couldn't get any. At last it found a loaf of bread and piece of meat in the hole of a tree.
 The hungry wolf squeezed into the hole. It ate all the food. It was a woodcutter's lunch. He was on his way back to the tree to have lunch. But he saw there was no food in the hole, instead, a wolf.
 On seeing the woodcutter, the wolf tried to get out of the hole. But it couldn't. Its tummy was swollen.
 The woodcutter caught the wolf and gave it nice beatings.

The Sun and The Wind

 Once The Sun and The Wind happened to have a quarrel. Both of them claimed to be stronger. At last they agreed to have a trial of strength.
 "Here comes a traveller. Let us see who can strip him of his cloak?" said the Sun.
 The Wind agreed and did choose to have the first turn. He blew in the hardest possible way. As a result, the traveller wrapped his cloak even more tightly around him.
 Then it was the turn of the Sun. At first he shone very gently. The sun went on shining brighter and brighter. The traveller felt hot.
 Before long he took off his cloak and put it in his bag. The Wind accepted his defeat.
Moral : Fury or force cuts no ice where gentleness does the job. 

Նախագիծ 3: Անգլերեն

My favourite artists

I have many favourite artists. Among them are writers, painters and musicians. When I have free time I often read my favourite books or listen to my favourite music. When I have a spare day, I sometimes visit Kiev Museum of Russian Art. I like the museum, for there are many masterpieces there. But the most interesting works for me are the paintings by Ivan Aivazovsky.

Ivan Aivazovsky was born and died in Theodosia. As he studied and lived in Russia for some time, he is considered to be a Russian painter. He studied at the Academy of Arts in St. Petersburg Ivan Aivazovsky was a painter of seascapes. Aivazovsky produced about 6,000 paintings, depicting mainly scenes on the Black Sea and turbulent seascapes, including The Ninth Wave Black Sea, Amid the Waves, Flood i Sudak, and Storm. He also painted sea battles (such as Siege of Sevastopol) and Ukrainian landscapes (Harvest in Ukraine, Winter Scene in Ukraine, Wedding in Ukraine, Odessa at Night. Crimean View in Moonugnt, View of the Crimea, and Harvest in the Crimea). Aivazovsky established a picture gallery in Theodosia, which he donated later to the city. The Aivazovsky Picture Gallery in Theodosia has some 400 of his works, as well as paintings by Crimean seascape artists and a small collection of seascapes by Western artists. Ivan Aivazovsky depicted sea and the people who lived by the sea. He dedicated many of his works to the struggle between the people and the sea. He showed strong will and courage of those people and the power of the sea.

Նախագիծ 2: Անգլերեն

What does happiness mean for me? 

I think the feeling of happiness is hard to explain. Very often I’m happy but I don’t realize it. I’m just feeling good at such a moment. 

I get happier when I seize the day than when I just sit at home doing nothing. The feeling of happiness doesn’t come to you. You have to let it out. There is no special plan that makes me happy. 

What makes me feeling good doesn’t automatically bring happiness to another person. You have to discover which things make you happy. 

For me there are lots of things which make me feeling good. I love o go out, to do sports, to go shopping, to visit friends and lots of other small things. Also a delicious meal for example can make me happy. When I’m with my friends we often laugh until tears are running down our faces. Sometimes we just relax and I’m feeling happy too. I’m not a person who can’t be happy alone. Being successful brings happiness to me too but I don’t think that the (einzige) way to get happy is to have (Berge) of money. Money doesn’t make you happy but it makes life easier. You don’t have to worry about lots of things. 

I don’t really think that there is a single word which exactly means happiness for me. Words which I (verbinden/assoziieren) with this special feeling are friends, family, freedom, youth, love and also money.

Նախագիծ 1։Անգլերեն

Seven wonders- հին դարի 7 հրաշալիքները

 1. The Great Pyramid of Khufu in Egypt
    Also known as the pyramid of Cheops, is the largest pyramid in the world, and is given the date 2680 BC, though we know that its construction stretched over several years. A solid mass of limestone blocks, it covers 13 acres, rises 482 feet (rather, it did, since it has lost some facing blocks) and 756 feet along each base line.
    It remains largely intact on the plane of Gizeh ("Giza") near modern Cairo.

2. The Hanging Gardens of Babylon
    The Babylonian Empire fits between the earlier Assyrian Empire and the later Persian Empire. At its height, King Nebuchadnezzer commissioned the Hanging Gardens, circa 560 BC. Built high and behind tall walls (said to be 75 feet tall) finished with decorative glazed bricks, the gardens were served by an intricate irrigation system which required water to be lifted to the highest point in the gardens.
    Nothing remains today, except the word "Babylon" which, because the city was legendary for sensual living, is now synonymous with immorality/Hollywood.

3. The Statue of Zeus at Olympus
    Created circa 435 BC by Phidias, the greatest sculptor of ancient Greece, the statue - said to be 40 feet tall - was a magestic bearded figure seated upon a richly decorated and immense throne wearing a cloak itself covered with numerous sculpted decorations. Phidias was known for doing draperies in beaten gold with glass inlays, and for covering flesh parts with ivory.
    The statue was destroyed in antiquity, but clay molds from the sculptor's workshop suggest its appearance, and smaller works of his from the Parthenon are included in the Elgin Marbles collection at the British Museum.

4. The Temple of Artemis at Ephesus
    Artemis, in Greek mythology the daughter of Zeus, was revered by the Greeks as the Goddess of the Hunt. (The Roman equivalent is the goddess Diana.) As the patron diety of Ephesus, the major commercial city of ancient Greece (now a part of modern Turkey), and the major seaport of the region, her Temple was a major attraction and no small source of revenue. In 262 AD the Goths overran the city and destroyed the temple. In the early 5th century the harbor silted up and the city was abandoned.
    Efforts to patch together the temple and other classic structures from rubble are underway at Ephesus today.

5. The Mausoleum at Halicarnassus
    Erected (circa 352 BC) in memory of Mausolus of Caria, the name is now synonymous with any grand burial sepulcher. This was a magnificent white marble structure presumed to have been in the Ionic peristyle, set on a massive and lofty base which contained the sarcophagus, surmounted by a stepped pyramid on the apex of which sat a four-horse chariot, the whole business said to reach 135 feet. Other sculpture surrounded this main piece.
    Nothing remains at the site in modern Turkey, as it was demolished in ancient times to use the material in other structures, but some of the smaller statuary is preserved in the British Museum.

6. The Colossus at Rhodes
    A large bronze statue in the likeness of Helios, the sun god, was built about 285 BC occupying the walls of the harbor at Rhodes. Said to be 100 feet tall, it is claimed that ships passed between the legs to enter the harbor. Other history, however, states that ships passed by an upright statue rather than under it. It was destroyed in ancient times, the bronze cut up and melted for other purposes.
     Current archeologists on Rhodes are searching for evidence of the base, which today might be under dry land.

7. The Pharos at Alexandria
    The site of a lighthouse built (334 BC) under orders of Alexander, who united the island of Pharos with a land bridge, forming a peninsula, upon which the lighthouse was erected. In 280 BC, the lighthouse which would become a Seven Wonder was erected by Ptolemy II. Variously estimated to be anywhere from 200 to 600 feet tall, no precise details remain.
  The lighthouse was destroyed by earthquake in the 14th century.